13 Σεπτεμβρίου 2020

Φώτιση

Ξύπνησα Κυριακή σήμερα στο νέο σπίτι. Κεντρικό σημείο της πόλης κολλητά με μια γνωστή εκκλησία. Η τιμή, η θέση και η εσωτερική διαμόρφωση, κριτήρια επιλογής  που συγχρόνως με έκαναν να παραβλέψω την πιθανότητα να ενοχλούμαι από τις καμπάνες. Όμως σήμερα οι ψαλμωδίες και μετά οι καμπάνες, συνοπτικά θα πω με έκαναν να νοιώσω ένα αίσθημα ευγνωμοσύνης που δεν περίμενα. Αυτή η χώρα τελικά, αν χάσει την θρησκευτικότητα που πάει τόσο στενά χέρι με χέρι με την κοσμικοτητα, ο κόσμος θα χάσει μια πολύτιμη αντίσταση στην πνευματική απαλλοτρίωση που, καταρρίπτει το ένα μετά το άλλο,  τα ελάχιστα εναπομείναντα προπύργια ανθρωπιάς στον πλανήτη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Το να κλαίει κάποιος όχι για τον δικό του πόνο, αλλά απο αβάσταχτη λύπη για την ψυχή του άλλου. Μακκιαβέλλι,βιάστηκες να γενικεύσεις.