24 Ιουνίου 2018
18 Ιουνίου 2018
Παράλογος βάτραχος
Οταν ζείς στα μέτρα της φύσης σου, καταλαμβάνοντας όσο χώρο σου αναλογεί στο σύμπαν, οταν καταναλώνεις όσους πόρους πέφτουν στο μερτικό σου, όταν εχεις επίγνωση της σημαντικής ασημαντότητάς σου, τότε έχεις τις περισσότερες πιθανότητες στην ευτυχία.
Κι όταν χάνεσαι στα πέρατα του αδύνατου να διαχειριστείς, στη φαυλότητα της άπληστίας και της ατελέσφορης τελειομανίας, τότε μόνο ο έρωτας μπορεί να είναι η μόνη ικανή δικαιολογία για την τόση δυστυχία.
Κι όταν χάνεσαι στα πέρατα του αδύνατου να διαχειριστείς, στη φαυλότητα της άπληστίας και της ατελέσφορης τελειομανίας, τότε μόνο ο έρωτας μπορεί να είναι η μόνη ικανή δικαιολογία για την τόση δυστυχία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Το να κλαίει κάποιος όχι για τον δικό του πόνο, αλλά απο αβάσταχτη λύπη για την ψυχή του άλλου. Μακκιαβέλλι,βιάστηκες να γενικεύσεις.
-
Ξυπνησα με μια τρελλη ιδεα, οτι το θερμομετρο υδραργυρου που ειναι κρεμασμενο στον τοιχο θα μπορουσε για καποιο λογο να πεσει απο τη θεση το...
-
Μερες που'ναι με τις δημοκρατικες διαδικασιες στο ζενιθ της αποδοτικοτητας ας φρεσκαρουμε λιγο τις γνωσεις μας στα στρατιωτικα παραγγελ...
