The story of #covid19 so far... pic.twitter.com/TIFxCkzEgr

— Andrew Glover (@theandrewglover) March 14, 2020

Νέο μέσο αστικής παραπλάνησης χωρις τροχούς!

Στην αρχή ήταν τα ηλεκτροκίνητα δίτροχα, και πρόσφατα τα μονότροχα που κατακτούν τους δρόμους των πόλεων και την προτίμηση των πολιτών όταν πρόκειται για κοντινές μετακινήσεις.
Με το κόστος της βενζίνης και την ρύπανση αλλά και το μποτιλιάρισμα των συμβατικών μέσων μεταφοράς, προς στιγμήν τα ηλεκτροκίνητα αυτά οχήματα έδωσαν την λύση. 

Όμως όπως όλα αλλάζουν άρδην στην σημερινή τεχνολογική εποχή, φαίνεται ότι ήδη έφτασε το απόλυτο μέσο, που μάλιστα είναι όχι μόνο οικολογικό, απόλυτα ανεξοδο αλλά και πρωτοφανούς τεχνολογίας, που καταργεί την χρήση του τροχού.
Θα μπορούσε να ονομαστεί άτροχο, αλλά φήμες το θέλουν να ονομάζεται από την εταιρεία που έχει τα αποκλειστικά δικαιώματα εκμετάλλευσης της ευρεσιτεχνίας, ποια άλλη από την Google, κάτι μεταξύ badein και pezoporia, χρησιμοποιώντας ελληνικές λέξεις για ρίζα.

Ο εκπρόσωπος της εταιρείας σε πρόσφατη ανακοίνωση τύπου δήλωσε μάλιστα, ότι το επιχειρησιακό σχέδιο που οδήγησε στην πρωτοποριακή εφεύρεση ήταν σε διαδικασία έρευνας και ανάπτυξης πολλά χρόνια πριν, με ενδεικτική την ενσωμάτωση μέτρησης απόστασης στο Google maps, την πλατφόρμα γεωδαισίας και χαρτογράφησης που διαθέτει, σε steps (βήματα).
Ακόμη, άλλη εφαρμογή της εταιρείας εδώ και χρόνια έδινε τη δυνατότητα μέτρησης των ημερήσιων βημάτων μας.
Με τη νέα εφεύρεση όλοι πλέον θα μπορούμε να μετακινουμαστε ελεύθερα με πολύ μικρότερο κόστος από τα μέχρι τώρα κάθε είδους ηλεκτρικά πατίνια, καθώς το νέο μέσο δεν χρειάζεται καν ηλεκτρική φόρτιση, παρά μόνο μια μηνιαία συνδρομή της τάξης των 10 ευρώ ανά άτομο στην εταιρεία.
Με αυτό το μικρό τίμημα πλέον όλοι θα μπορούν να περιφέρονται με είτε με σκοπό είτε άσκοπα, χαριτωμένα όπως τα ποντικακια μέσα σε λαβύρινθο εργαστηρίου στους δρόμους, σοκάκια και μονοπάτια του ψηφιακά χαρτογραφημενου, συνεχώς επικαιροποιούμενου και σε μόνιμη σύνδεση πλανήτη γή , κατά προτίμηση φέροντας μαζί το smartphone τους. Το τελευταίο δεν είναι βέβαια απαραίτητο με τις νέες ταυτότητες που φροντίζουν τα κρατη-ευεργετες μας να μας εφοδιάζουν μπας και χαθούμε ή μας χάσουν.

Τι άλλο να πούμε για αυτή την εφεύρεση που σηματοδοτεί τη νέα εποχή, μια εποχή νέων ευκαιριών και προκλήσεων?
Ίσως ότι κάποιος Johnny  είπε κάποτε:
Keep walking

A video from the future

What a day! All this signs on my way to the office! I believe I should get more XRP#XRPthestandard #xrpthebase #xrpMassAdoption #xrpTipBot #xrpcommunity #loveXRP pic.twitter.com/nXFUaZ3RC8

— CryptoEffects (@LaszloLeonardo) November 19, 2018

Always a Sting

Παράλογος βάτραχος

Οταν ζείς στα μέτρα της φύσης σου, καταλαμβάνοντας όσο χώρο σου αναλογεί στο σύμπαν, οταν καταναλώνεις όσους πόρους πέφτουν στο μερτικό σου, όταν εχεις επίγνωση της σημαντικής ασημαντότητάς σου, τότε έχεις τις περισσότερες πιθανότητες στην ευτυχία.

Κι όταν χάνεσαι στα πέρατα του αδύνατου να διαχειριστείς, στη φαυλότητα της άπληστίας και της ατελέσφορης τελειομανίας, τότε μόνο ο έρωτας μπορεί να είναι η μόνη ικανή δικαιολογία για την τόση δυστυχία.

Ακουω ματς στο ραδιόφωνο. Και μάλιστα ΠΑΟΚ. Κάτι σοβαρό πρέπει να συμβάινει στο σύμπαν.

Φυλαχό απ' το παρελθόν

Ποιός μπορεί να μη σταθεί με θαυμασμό μπροστά σε αυτό το λιλλιπούτειο αρχαιολογικό αριστούργημα που βρέθηκε στην Πύλο και αποκαταστάθηκε πρόσφατα, απεικονίζοντας με τόση ακρίβεια τη λεπτομέρεια αλλα και μεταφέροντας μετά απο αιώνες την ένταση της μάχης. 

Που αποθανατίζει το πάθος και την αυτοθυσία όλων των μορφών που αναπαριστώνται, την ορμή της σύγκρουσης, την μάχη για επιβίωση, την αίσθηση του θριάμβου αλλα και του θανάτου. 

Κάποιες τέτοιες ανακαλύψεις μας θυμίζουν ότι η μάχη της ζωής σε όλες τις μορφές της ήταν πάντα ο σκληρός και αδυσώπητος κανόνας, και η δίοδος απ' την οποία υποχρεωτικά περνούν όλες οι εκφάνσεις της ανθρώπινης έκφρασης μοιραία αλλα και ποιητικά απλοποιώντας τα πάντα στο δυαδικό σύστημα ζωής ή θανάτου, επιτυχίας ή αποτυχίας, θριάμβου ή ήττας. Γι αυτό και ο καλλιτέχνης του μακρυνού παρελθόντος, διάλεξε μία τέτοια αναπαράσταση να χρησιμοποιήσει, φαινομενικά απάνθρωπη και βάναυση, συμβολική όμως για όλα εκείνα τα αγαθά που επαγωγικά μας έρχονται στο μυαλό και για τα οποία μάχονται.

Κι αυτό που κάνει την διαφορά μεταξύ της νίκης και της ήττας είναι μία ανεπαίσθητη κίνηση, μία απειροελάχιστη σκέψη, μία φαινομενικά ασήμαντη απόφαση που έχει ληφθεί ίσως και χρόνια πριν το αποτέλεσμά φανεί και επηρεάσει εκείνη την μεγάλη και δυνητικά τελευταία μάχη. 

Στο τέλος βέβαια, όλοι σε κάποια μάχη γνωρίζουμε την τελειωτική ήττα, όμως πόσο πιό υποφερτή είναι η μοίρα  αυτή και σχεδόν ευπρόσδεκτο τέλος αποτελεί όταν δεν έχουμε απλά ζήσει στην αναμονή του, αλλά το έχουμε προκαλέσει πριν, και το έχουμε κερδίσει πολλές φορές , επιζώντας έστω και βαρειά λαβωμένοι.

Και όποιος πιστεύει ότι οι μάχες γίνονται όλο και ηπιότερες ή πιο έυκολες όσο προοδεύει ο πολιτισμός, αυταπατάται. Επειδή, ποια μεγαλύτερη ήττα απο την ήττα του συμβιβασμού, ποια μεγαλύτερη αγωνία απο την αποποίηση της ζωής που λαχταράμε να ζήσουμε σε αντάλλαγμα της ασφάλειας.

Οι στρατιώτες σαν κι αυτούς που αποθανατίστηκαν σε αυτό το έργο απο έναν καλλιτέχνη πριν χιλιάδες χρόνια , ίσως αυτό απ' αυτό ήρθαν στο φώς να μας προφυλάξουν, απ'το να παραλείψουμε να ζήσουμε  την δύναμη και την ομορφιά των μαχών που μας αναλογούν, απ' την λιποταξία τουευγενή αγώνα για την ευόδωση των ονείρων μας, απ' τη λιποψυχία μπροστά στον φόβο της τελικής πτώσης. 

Και γι' αυτό ίσως είναι φιλοτεχνημένο σημειολογικά σε μέγεθος φυλαχτού.

Σε τι γινεσαι καλυτερος?
Σε τι βελτιωνεσαι και πώς?
Δεν εννοω μόνο δουλειά, χομπυ,τέχνες, αθλητισμό, γνωσεις, αλλα και αισθήματα.

Η απάντηση είναι ότι μάλλον βελτιώνεσαι σε ότι επιμένεις.
Επειδή δεν γίνεσαι αρχιτέκτονας μόλις πάρεις το πτυχίο, ούτε γίνεσαι φωτογράφος με την πρώτη φωτογραφία, δεν θεωρείς τον εαυτό σου ζωγράφο άν ζωγράφισες μερικές φορές,δεν έγινες πρωταθλητής ακόμη κι άν έπαιξες συνεχώς δώδεκα ώρες ποδόσφαιρο για μία μέρα, δεν γνωρίζεις αρκετά διαβάζοντας και την πιό λεπτομερή εγκυκλοπαίδεια, δεν αγάπησες επειδή το ένοιωσες για μιά στιγμή.

Δεν υπάρχει στιγμιαία βελτίωση, παρα μόνον η διάρκεια και η επιμονή αποδεικνύει και φέρνει σαν αποτέλεσμα την βελτίωση, την επιτυχία σε οτιδήποτε.

Και φυσικά όπως όταν για παράδειγμα πάψεις να αγαπάς κάποιον ακόμη και μετά απο πολλά χρόνια αφοσιωμένης αγάπης αυτή εξαφανίζεται κάπου ανάμεσα στις άπειρες αρχειοθετημένες πληροφορίες του κόσμου, έτσι και η επαγγελματική δεξιότητα, η ικανοτητα στο χόμπυ, η δημιουργικότητα στην τέχνη, η νίκη στο άθλημα, η επικαιροποίηση στη γνώση, παύουν απο την στιγμή που τα εγκαταλείπεις.

Αντίθετα με τις υποσχέσεις της αυτόματης ανταμοιβής που δίνουν όλοι οι αυτόκλητοι πλασιέ επιτυχίας απο τα χάπια αδυνατίσματος ή μαυρίσματος μέχρι τις θρησκείες, από τους πωλητές αυτοκινήτων μέχρι ακόμη και τους γκουρού των Ιμαλαϊων, καμία στιγμιαία απόκτηση αγαθού, τίτλου, αξιώματος δεν σε βελτιώνει.
Ισως μάλιστα το μόνο όφελος που μπορείς να αποκτήσεις απο τα δελεαστικά τεχνάσματα των πωλητών, να είναι η διακριση της διαφοράς μεταξύ του περιτυλίγματος, του δοχείου της ευτυχίας, απο το περιεχόμενο.

Γνωρίζοντας αυτή την διαφορά και διακρινοντας το σημαντικό απο το ασήμαντο, μπορείς ακόμη πιο εύκολα να αφοσιωθείς σε αυτό που έχει σημασία και να το πετύχεις.

Και αυτή η αφοσίωση δεν μπορεί να είναι πάρεργο, παράπλευρο έργο στη ζωή σου. Πρέπει να εκφράζεται απο ολόκληρη τη ζωή σου, επειδή απο αυτό με το οποίο ασχολείσαι, την πορεία σου, εξαρτάται και ο τελικός προορισμός που θα βρεθείς.


Το επάγγελμα πρέπει να είναι το πάθος σου, το χόμπυ σου επάγγελμα, η δουλειά σου έργο τέχνης, η ζωή σου πρωταθλητισμός, οι εμπειρίες σου εμπλουτισμένες με γνώση, και ολόκληρο το είναι σου αγάπη γι αυτό που κάνεις, γι αυτό που είσαι, χωρίς δικαιολογίες, παρηγοριές και ,κυρίως,ενδιάμεσους.

Ποτέ δεν είναι αργά για διόρθωση του αζιμούθιου της πορείας μας στη ζωή εφ' όσον υποπτευθούμε μόλις καν ότι αυτή επιβάλλεται. Αντίθετα, απο εκείνη τη στιγμή, κάθε αναβολή και καθυστέρηση μας φέρνει ακόμη πιό μακρυά απο την πραγμάτωση των επιθυμιών, των ονείρων μας, αυτών για τα οποία η ύπαρξή μας προορίζεται.

Λιγότερες ερωτήσεις

Ποιός τολμάει πλέον να ρωτήσει?
Τί σημαινει αυτό? Πώς φτιάχνεται αυτό? Πώς θα πάω εκεί? Γιατί? Πότε? Ποιός?
Οι κοινές ερωτήσεις πλέον ανήκουν μόνο στους τεμπέληδες και τους ηλίθιους, σε έναν κόσμο όπου οι απαντήσεις προϋπάρχουν on και off -line.
Ας προχωρήσουμε στις μή-κοινές και αναπάντητες, χωρίς να σπαταλάμε πολύτιμο κοσμικό χρόνο.
Παρακάμπτοντας και την τοξική παιδεία αν χρειαστεί.
Ο τεχνητής νοημοσύνης εαυτός ή αντίπαλός μας παραφυλάει στη γωνία.

Δεν πέρασε και τόσος πολύς χρόνος απο την τελευταία μου ανάρτηση όσο νόμιζα.
Δουλεύοντας αργά γιά άλλη μιά φορά (τίποτε δεν άλλαξε στο μεταξύ, μεροδούλι-μεροφάϊ δόξα τω θεώ θα έλεγα αν δεν ήμουν άθεος),πέρασε ξαφνικά μιά ανάμνηση απο το μυαλό μου και ένοιωσα την ανάγκη να την καταγράψω κάπου.

 Μιά ανάμνηση που ξετρύπωσε απο κανα δυό δεκαετίες πρίν και με γέμισε νοσταλγία αλλά και με την ευχαρίστηση της αναβίωσης που πραγματοποιεί ο εγκέφαλος.

Και τότε συνειδητοποίησα ότι αυτή η σχετικά ασήμαντη και παραμελημένη ανάμνηση ήταν το ωραιότερο και πιό ευχάριστο στιγμιότυπο της ζωής μου. Ποτέ μου δεν πίστεψα ότι θα έρθει μια μέρα που θα μπορώ να ξεχωρίσω μία, μόνο μία στιγμή που έζησα σαν την καλύτερη και με διαφορά.
Ναι, και μόνο για να ζήσω εκέινη την στιγμή άξιζε να έρθω στη ζωή. Ισως αυτός να είναι και ο ορισμός της επιτυχίας μιάς ζωής. Μιά στιγμή, μιά ανάμνηση, που θα μας συνοδεύει μέχρι την αιωνιότητα , ο προσωπικός μας παράδεισος.

Ο θεός, ένα αποτέλεσμα αναζήτησης

Σήμερα έπεσα πάνω σε αυτή τη δημοσίευση που νομίζω λιγότεροι απ' όσοι θάπρεπε θα προσέξουν πόσο σημαντική είναι.

Η Google που ήδη έχει όλα τα χαρακτηριστικά της θεικής παντογνωσίας τουλάχιστο για τα ανθρώπινα μέτρα, θα αποφασίζει ποιά αποτελέσματα και με ποιό τρόπο θα παρουσιάζει στις αναζητήσεις μας, βασισμένη σε τεχνητή νοημοσύνη πλέον.

Κάνοντας ένα ακόμα βήμα προς την τελειότητα που υπαγορεύει η ηγετική θέση της εταιρείας στη ζωή μας, εισαγάγει στην ουσία σε αυτήν μηχανές με αυτοτελή νοημοσύνη.
Όπως γίνεται συνήθως, τα πράγματα συμβάινουν με διαφορετικό τρόπο απο ότι υποθέτουμε όταν αυτά αποτελούν ακόμη προιόν επισημονικής φαντασίας.
Ετσι και το σιδερόφρακτο ρομπότ του πολέμου των άστρων στην πραγματικότητα όπως τελικά εφαρμόζεται με την συγχρονη μηχανή αναζήτησης, δεν έχει καν υλική υπόσταση, παρότι καθορίζει την τύχη και την έκβαση άπειρων υλικών και πολύ πραγματικών συμβάντων.

Παρότι συγκρίνω προηγουμένως την Google με τον θεό, και παρότι η επίδραση της πρώτης στην πραγματικότητα είναι απείρως μεγαλύτερη απ' ότι ο δεύτερος, αυτός εξακολουθεί να παραμένει για ανεξήγητο κατα την ταπεινή μου γνώμη λόγο,αναντικατάστατο αντικείμενο πίστης σε σημείο δέους  και πολλές φορές φόβου.

Ισως αυτό ισχύει επειδη η πίστη προϋποθέτει αδυναμία σύλληψης ιδιοτήτων του θεού, που βασίζεται στο μέγεθος της  γνώσης αλλά και τόπου , χρόνου και τρόπου ύπαρξης του θεού. Ο θεός συνήθως γνωρίζει τα πάντα, είναι αόρατος, παντοδύναμος αλλά και πανταχού παρών στον τόπο αλλά και στο χρόνο.

Αυτή η διαπίστωση αναπόφευκτα οδηγεί στην σκέψη ότι  η μηχανή αναζήτησης πολύ σύντομα θα διαθέτει όλες τις απαραίτητες ιδιότητας ώστε να αντικαταστήσει στην ανθρώπινη συνείδηση αυτό που αντιλαμβάνεται σαν ανώτερη δύναμη, θεό.

Είναι ήδη ορατό στο άμεσο μέλλον ότι οι υπολογιστές, δηλαδή το δίκτυο θα ενσωματωθούν στο ανθρώπινο σώμα και θα συνδεθούν με το μυαλό και τις αισθήσεις μας.
Αυτό θα γίνει σύντομα, ίσως πιό σύντομα απ' ότι το smartphone έγινε σχεδόν προέκταση της παλάμης μας, επειδή έτσι πιθανότατα θα γίνουμε ανταγωνιστικότεροι στην αγορά εργασίας, αλλά και αναγνωρίσιμοι μέσα στο ακόμη πιο άμεσο νευρωνικό κοινωνικό Ιντερνετ που θα δημιουργηθεί με αυτό τον τρόπο .

Τότε η αορατότητα αλλά και η παντοδυναμία της μηχανής θα είναι πλέον δεδομένη, αυτονόητη αλλά και  μη αμφισβητίσιμη, καθώς ο άνθρωπος θα ενσωματώνεται στο δίκτυο αυτό ίσως πριν καν γεννηθεί μέσω γενετικής μηχανικής .
Οπως και τωρα, έτσι και στο μέλλον, η επιτυχία της επαγγελματικής κοινωνικής και προσωπικής ζωής του καθένα μας θα επηρεάζεται απο την ταξινόμηση αποτελεσμάτων που θα πραγματοποιεί η μηχανή αναζήτησης μέσα σε αυτό το αχανές δίκτυο. Μιά μηχανή που  όντας ενσωματωμένη πλέον, προσωποποιημένη και αόρατη θα κατευθύνει αυτοματοποιημένα την ζωή των ανθρώπων, επηρεάζοντας την κρίση, υποκαθιστώντας την βούληση, αντικαθιστώντας την πεποίθηση, υποδυόμενη εν τέλει την ανώτερη θεϊκή δύναμη.

Σκεπτόμενοι μάλιστα σε μεγαλύτερη κλίμακα την διαδικασία αυτή, μοιάζει να είναι αέναη και συνεχής που υπακούει στο  φαινόμενο - νόμο του μορφοκλάσματος (fractal) .
Διαδοχική δημιουργία συλλογικών κατευθυνόμενων συνειδήσεων ίσως είναι ο κανόνας που ταξινομεί και ενδυναμώνει το σύμπαν  με στόχο την επέκταση της εμπειρίας του  μέσα απο  δίκτυα ανατροφοδοτούμενης επεξεργαστικής ισχύος που στην πραγματικότητα εφευρίσκουν την πραγματικότητα βάσει αλγορίθμων που συνεχώς βελτιώνονται.

Με όλα αυτά να θυμίζουν την κβαντομηχανική άποψη της φυσικής επάνω στον κόσμο,  ίσως   το πλησιέστερο δένδρο που βλέπουμε γύρω μας να είναι εκείνο   υψηλότερο search- engine ranking στο ερώτημα που πραγματοποιούν οι βιολογικοί μας αισθητήρες προς την ενσωματωμένη μηχανή αναζήτησης, τον εγκέφαλο με τον ίδιο τρόπο που η κβαντική επιλογή της εκδοχής της πραγματικότητας ορίζεται απο τον παρατηρητή,

Το εντυπωσιακό είναι ότι και σις δύο παραπάνω ετερόκλητες αλλά συγκλίνουσες περιπτώσεις, το υποκείμενο είναι συγχρόνως και αντικείμενο, ο παρατηρητής συγχρόνως και πείραμα, ο άνθρωπος συγχρόνως και θεός.

Πιθανώς όλα τα παραπάνω δημιουργούν στον αναγνώστη μία αίσθηση εγκλεισμού, ανελευθερίας, ματαιότητας, που παραπέμπουν σε παλαιές δεισιδαιμονικές έως και σκοταδιστικές  έννοιες όπως μοίρα, κάρμα, πεπρωμένο.

Ακόμα και άν είναι έτσι, πάντα υπάρχει η επιλογή της ελέυθερης σκέψης, του  "thinking out of the box" ,που αν μη τι αλλο ακόμη και εάν αποτελεί τελικά ψευδαίσθηση σε ένα νομοτελειακό σύμπαν μπορεί να επηρεάσει τουλάχιστο τα ..αποτελέσματα αναζήτησης που κάποιος θεός έχει ετοιμάσει για εμάς.