Μπίτ για μπιτ

Το ότι μας προλαβαίνουν οι εξελίξεις εδώ στην Ελλάδα δεν αποτελεί είδηση.

Έχοντας το προνόμιο να ζώ σε μιά χώρα που απολαμβάνει το εφαρμοσμένο πάγωμα του χρόνου και ίσως την αντιστροφή του, κάτι που χιλιάδες επιστήμονες προσπαθούν να αποδείξουν σε υπόγειες σήραγγες χιλιομέτρων βάζοντας θεμελιώδη σωματίδια της ύλης να συγκρούονται ανελέητα, αυτόματα μου δίνει την νομιμοποίηση να κρίνω, να χλευάζω και τελικά να απορρίπτω αυτά που παρατηρώ να κοινούνται στην εξώσφαιρα του υπόλοιπου κόσμου που κινείται σε ξέφρενους ρυθμούς.

Ανάμεσα σε αυτά, θα ήθελα σήμερα να επικεντρώσω την προσοχή μου σε ένα φαινόμενο, που ομολογώ είναι ικανό να διαταράξει ακόμη και την δική μου μακαριότητα και ονομάζεται μπιτ κόϊν, που πιθανότατα έχει πάρει την ονομασία του απο το ότι αντιπροσωπεύει το κανένα νόμισμα.

Γι' άλλη μιά φορά θα μπορούσα να αδιαφορήσω για τέτοια παιχνιδάκια που απασχολούν τους νευρωτικούς ανασφαλείς  ξένους να ανακαλύψουν κάτι απλά για να διαπιστώσουν ότι έχουμε εφεύρει εμείς την ονομασία του απο τουρκοκρατίας ακόμη.

Όμως τουτο δω μοιάζει πραγματικά πιό επικίνδυνο κι απο τα βεγγαλικά της χισροσίμα που έριξε στο ενόλα γκέυ το περλ-χάρμπορ ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων μη με σκοτίζετε τώρα.

Κι αυτό, επειδή αυτό το μπιτ για μπιτ κόϊν, προσομιοάζει πολύ με τα κουπόνια που δίναν οι κουμμουνιστές στους καημένους σοβιετικούς πριν πέσει το Σινικό τείχος του Μάο-Τσε-Και-Βάρα (μη με ζαλίζετε είπα) και περιμέναν στις ουρές για μιά φραντζόλα ψωμί όπως μου'λεγε ένας θείος μου φορτηγατζής που διατηρούσε μιά εφεδρική, για ώρα ανάγκης, οικογένεια σε κείνα τα μέρη τότε.

Βέβαια, θα μπορούσα να το παρομοιάσω αυτό το νόμισμα και με τις δωροεπιταγές του μασκούτη ή του βαγγελόπουλου, αλλα νομίζω αυτό δεν θάταν ακριβές, επειδή αυτό το μπίτ κόϊν φαίνεται να έχει ανταλλακτική αξία πολύ ανώτερη και ισάξια ας πούμε της αξίας που έιχε κάποτε η δραχμούλα στην ελλάδα.

Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε και το γεγονός ότι ένα απο αυτά έφτασε να έχει ανταλλακτική αξία ίση με 1200 ευρώ, τα πράγματα σοβαρεύουν.
Και σοβαρεύουν απλά επειδή δεν καταλαβαίνω ντιπ για ντιπ πως μπορώ να αποκτήσω αυτό το μπιτ για μπιτ νόμισμα, καθώς ούτε ευρώ έχω να τ' αγοράσω, αλλά ούτε και ξέρω ποιά τράπεζα τα έχει να πάω να κλαφτώ να δανειστώ μερικά.

Όμως αυτό που πραγματικά μου φέρνει ρίγη τρόμου, έιναι ότι ακόμα και το ευρώ και το δολλάριο φαίνονται να μη πιάνουν μπάζα μπροστά του.

 Ήδη κάποιοι χρησιμοποιώντας αυτό το νέο νόμισμα να το πώ έτσι, κάνουν συναλλαγές, αγοράζουν και πουλούν προϊοντα, κάνουν επενδύσεις αλλα και χρηματοδοτούνται με αυτά, ενώ εγώ ακόμα μετράω δισεκατομμύρια χαρτάκια που χρωστάω σ' αυτούς που με διορίσαν ναν' καλα οι άνθρωποι στο υπουργείο χωροταξίας και περιβάλλοντος, τμήμα επίβλεψης δημόσιων αποχωρητηρίων που κανένα δεν έχουμε.

Ωρες είναι να μείνω εγω να ψηφίζω τους ίδιους με εναλλάξ ονόματα για να πληρώνομαι σε ευρώ και να μη μπορώ να βάλω στο χέρι ούτε ένα μπιτ.

Και γιατι υποψιάζομαι ότι δεν θα μπορέσω να βάλω στο χέρι ούτε ένα? επειδη βλέπω ότι αυτό το νόμισμα παράγεται, δεν αποκτάται.

Παράγεται και αξίζει ανάλογα με την αξία της εργασίας του καθενός και όχι μόνο. Αντανακλά την συνολική  επαγγελματική και κοινωνική αξία του καθένα, συμπεριλαμβανομένης και της ατομικής στάσης μέσα στο σύστημα διακίνησής του.

Κι αυτό, επειδή αντικαθιστά την δοτή οικονομική ευρωστία που απολαμβάνουν στο υπάρχον οικονομικό σύστημα με συγκεκριμένο τρόπο δομημένες οντότητες, με την ανταλλακτικότητα χωρίς μεσάζοντες αγαθών και υπηρεσιών μεταφέροντας την αξία απο το νόμισμα στο άτομο και τις υπηρεσίες του.

Πάρ' το αυγό και κούρεψτο που λένε δηλαδη, αν πρέπει να αναγάγω την αξία της σφραγιδοχαρτούρας που παράγω ημερησίως σε εμπορεύσιμη αξία.

Μετά απο δεκαετίες στους αγώνες για ένα καπιταλιστικό σύστημα όπου ο πιό άξιος αποκτά περισσότερα με σοβιετικούς όρους διαχείρισης της μικροαστικής μου εξασφάλισης, πρέπει να δώσω για ακόμα μιά φορά αγώνα ώστε να αντισταθώ στην εκμετάλλευση της υπεραξίας της ακριβοπλήρωτής μου θέσης απέναντι σε ένα εχθρό που προσπαθεί να καταρρίψει κάθε ιερό και όσιο απειλώντας να αφανίσει κάθε προσχηματική τράβα με κι ας κλαίω υπηρεσία στο τρίπτυχο πατρίδα θρησκεία οικογένεια.

Νομίζω αυτή τη φορά πρέπει να ανησυχήσω σοβαρά, επειδή όσους λαθρομετανάστες και να καταραστώ και όσες επικλήσεις στους τριακόσιους του Λεωνίδα μαζί με τον Κωνσταντίνο Κολοκοτρώνη και τον Πλάτωνα της γνωστής ακαδημίας να κάνω, δεν βλέπω να ανακόπτεται η ορμή της νέας αυτής συμφοράς που με βρίσκει.

Ίσως όμως και πάλι άδικα να ανησυχώ. Απλά για άλλη μιά φορά προσπαθούν να με διασπάσουν σαν τα σωματίδιά τους, εγώ δεν είμαι ..ανθρωπίδιο.



Λες?

Ποσο καιρο εχεις να ξαπλωσεις στο γρασιδι?

Αρχέγονη γνώση

Απίστευτα και συναρπαστικά πράγματα  κάθε μέρα ανακαλύπτονται στο πεδίο της Φυσικής μέσα από την κβαντομηχανική.

Αν τα διαβάσουμε χωρίς το φίλτρο των περιορισμών της κατεστημένης λογικής, ίσως διαπιστώσουμε ότι αποτελούν την αρχέγονη γνώση με την οποία γεννιόμαστε και πολύ νωρίς αποχωριζόμαστε καθώς αντικαθίσταται με την  λογική που απαιτεί η κοινωνία ώστε να μας εντάξει στους "κανονικούς".

Απο την άλλη, αυτοί που επεκτείνουν πραγματικά την ανθρώπινη γνώση είναι αυτοί που (σύμφωνα με μια ομιλία του Steve Jobs)  παραμένουν νηστικοί και χαζοί.

Γι'αυτό και το νομοτελειακά κινούμενο ηλεκτρόνιο του ipod δεν θα καταφέρει ποτέ να μεταδώσει την συναισθηματική πληροφορία που μεταφέρει το χαοτικά κινούμενο ηλεκτρόνιο της αυτοταλαντευόμενης λυχνίας του παλιού ραδιοφώνου. 

Πάντα απορούσα πώς τρεις δεκαετίες από τότε που γράφτηκαν τραγούδια όπως αυτά του "The Wall", ένα σύστημα καταναλωτικό και μηχανιστικό κατάφερε  να στρέψει προς την ουσιαστική διανοητική και συναισθηματική απονεύρωση τις επόμενες γενιές.

Η μοιρολατρική πεποίθηση ότι όλα είναι κύκλος  αποτελεί δικαιολογία του "κανονικού" και  οχι του νηστικού και χαζού".

Διάλεξε και πάρε.

Τα ζώα κυνηγούν ανθρώπους

Παντα σιχαινομουνα τους κυνηγους.Αν θες κυνηγι, πανε το πολυ με ακόντιο "αθληταρά" μου.

Google digital attack map

Το όνειρο του Ελληνα

Σε απαντηση  αυτου του αρθρου.

Εμενα παλι η ζωη μου ηταν σαν ονειρο, πισω απο το 1983, δε χρειαστηκε να την ονειρευτω, και πιστεψτε με, οτι ειδα ειναι αληθεια.

Ταξιδεψα θυμαμαι ανα την Ελλαδα, και οδηγουσα ενα 4Χ4 2500 κυβικων, σε δρομους που η ασφαλτος ηταν οτι πρεπει για προπονηση για το Παρι-Ντακαρ. Τ' αυτοκινητα πολλα στους δρομους, με εναν επιβατη τα περισσοτερα, τον οδηγο.
Που και που ειχα την ευκαιρια να μαθω τι ειχε φαει, καπνισει ή..τσικνισει γενικα ο προπορευομενος καθως πετουσε τα υπολειμματα απο το ανοιχτο παραθυρο καθως ετρεχε.

Πολλες φορες ειχα απορια να μαθω ποιοι ηταν αυτοι που φερονταν αναλογα, οχι μονο οταν οδηγουσαν, αλλα και γενικα οπου τυχαινε να τους συναντησεις. Εμαθα οτι οι περισσοτεροι απ αυτους ηταν υπαλληλοι ΔΕΗ,ΟΤΕ,ΕΥΔΑΠ,ΕΥΑΘ,ΟΛΠ,ΟΛΘ,ΛΑΡΚΟ κλπ, δηλαδη εκεινοι που εχοντας εξασφαλισει με πλατες την θεση τους, ενιωθαν κυριαρχοι και αφεντικα οπου κι αν στεκοντουσαν.

Προσεξα μαλιστα, οτι πολλοι απ' αυτους ενιωθαν τοσο ισχυροι, που ειχαν αλλους λιγοτερο προνομιουχους Ελληνες η αλλοδαπους να δουλευουν στην υπηρεσιακη τους θεση ενω εκεινοι εξασφαλιζαν τον δευτερο, τριτο, τεταρτο και παει λεγοντας μισθο.

Ετυχε να εμπορευτω, να περασω απο τελωνεια, εφοριες, πολεοδομιες, και παντου ημουν με το χερι στην τσεπη, ολοι με ενα συρταρι επιτηδευμενα ανοιχτο ετοιμο να δεχτει σαν κουμπαρας το μπαξισι, απο τον πιο υψηλα ισταμενο γενικο διευθυντη, μεχρι τον τελευταιο χαμαλη στο λιμανι.

Και μια και τοφερε ο λογος για λιμανια, κανεις δε νοιαζοταν για τη ροη των εμπορευματων και την εξυπηρετηση των φορτιων εκτος αν επεφτε το αναλογο λαδι στη μηχανη.Και ετσι τα λιμανια σταδιακα εχαναν κινηση, οπως και καθε τι αλλο στην Ελλαδα φυτοζωουσε, υπαρχοντας απλα για να κραταει τα προσχηματα.

Παιδια πολλα εβλεπα, καθε οικογενεια απο 2-3 και ολα εκτος απ το σχολειο πηγαιναν σε φροντιστηριο για να μαθουν αυτα που θαπρεπε να μαθουν στο σχολειό, αλλα και άλλα φροντιστηρια, για να μαθουν ξενες γλωσσες, με τον σχεδον βεβαιο στοχο και προσδοκια να μπουν στο Πανεπιστημιο να γινουν γιατροι, δικηγοροι, οικονομολογοι,ασχετα απο οποιαδηποτε ερευνα και επαγγελματικο προσανατολισμο, επειδη αυτα τα πτυχια εξασφαλιζαν εφ' ορου ζωης απασχοληση στο Δημοσιο.

Στα χωρια δεν ειδα νεους, μονο γερους, καθως ποιος θα ασχοληθει με το χωραφι αφου στην πολη περναμε μουρλια χαρη στο μπαρμπα απ' την Κορωνη. Αλλωστε και τα χωραφια δε μενουν ετσι, οσα δεν πουληθουν σε αγροτεμαχια των 200τ.μ για να χτιστουν αυθαιρετες κατοικιες, καλλιεργουνται απο τους λαθρομεταναστες για ενα κομματι ψωμι.

Στους αρχαιολογικους χωρους, ουτε λογος να καταφερεις ποτε να εισαι αρκετα τυχερος να μπεις. Οι περισσοτεροι λειτουργουσαν με ενα ακαθοριστο ωραριο με καποιες ημερες της αβδομαδας να ειναι κλειστοι, με ακριβο εισιτηριο και ελεεινα συντηρημενοι.
Οταν καποτε διαμαρτυρηθηκα σε καποιον για την κατασταση, εκεινος με κοιταξε σαν εξωγηινο και μου ειπε, "Ελλαδα ειναι εδω ρε φιλε, μπουρδελο, τι περιμενεις".
Τον πιστεψα με οσα εβλεπα.

Στα νησια ετυχε να παω σε μερικα. Αλλα παντα κοιμομουν σε αντισκηνο. Οι τιμες των δωματιων, αν ποτε υπηρχαν διαθεσιμα ηταν αστρονομικες, και κανεις δεν εδινε σημασια σε ελληνα τουριστα.

Οταν επισκεφτηκα την Αθηνα, δεν πιστευα τι εβλεπα. Εγω ηξερα οτι η Αθηνα δεν εχει θαλασσα, ομως μπορουσα να δω οτι εχει θαλασσα δυο βηματα παραπερα, απο το Φαληρο μεχρι τη Γλυφαδα. Και παροτι  υπηρχαν χτισμενες βιλλες στο κυμα σε καταπατημενα σημεια του αιγιαλου, τα σημεια που θα ηταν ιδανικα για χρηση απο το κοινο, ειτε ηταν εκμισθωμενα σαν πλαζ με εισιτηριο, ειτε εντελως απροσπελαστα οπως στο Ν. Φαληρο, που μπορουσες να δεις τη θαλασα απο απο αποσταση χιλομετρου και βαλε εμποδιων και μπαζων ατακτως ερριμμενων.

Καποια στιγμη γνωρισα ανθρωπους απο τη Θρακη, η αληθεια ειναι μιλιουνια απο βορειοελλαδιτες και θρακιωτες ζουσαν στην Αθηνα, καθως τα μερη τους ρημαζαν απο τις εικονικες επενδυσεις βιομηχανικων μοναδων που ανοιγοκλειναν σαν τα νουφαρα για να απομυζησουν τις κοινοτικες επιδοτησεις που εστελναν οι κουτοφραγκοι για να βοηθησουν την αναπτυξη των παραμεθοριων και λιγοτερο προνομιουχων περιοχων.Τεραστιες βιομηχανικες περιοχες ερημωμενες να λειτουργουν απλα σαν μηχανες απαλλοτριωσης χρηματων απο το ΦΠΑ των φορολογουμενων υπερ ημετερων.

Στα ταξιδια μου περασα πολλες φορες μπροστα απο αγαλματα του Κολοκοτρωνη, του Καραισκακη, του Λεωνιδα στις Θερμοπυλες, και παντοτε στη θεα τους ξυπνουσαν μεσα μου αμφιβολιες για το αν πραγματι ποτε υπηρξαν αυτοι οι ηρωες, η ηταν απλα μυθοπλασιες καταλληλα κατασκευασμενες ωστε να αποκρυψουν το τεραστιο ελλειμα πατριωτισμου, δημιουργικοτητας, αυταπαρνησης, αλλα και φιλοσοφιας, στοχασμου και κοινης λογικης αυτου του λαου.

Και μια φορα  στο ονειρο μου, ειδα οτι υπηρξε λεει ενας Πρωθυπουργος, που τα βροντοφωναξε αυτα μεσα στην ιδια τη Βουλη των Ελληνων, οτι τελικα ολα αυτα αρχισαν να διορθωνονται, ενταξει, οχι εντελως, τι να περιμενει αλλωστε καποιος απο εναν λαο μετα απο δεκαετιες διαφθορας, αλλα να γινονται καποια βηματα λογικης, εναντια στην αυτοκαταστροφη, με στοχο την πραγματικη προοδο και ευημερια με αιτια και στοχους, με πολιτες ελληνες και ξενους που λειτουργουν με γνωμονα τον αλληλοσεβασμο, την δημιουργια, την ομορφια και την ηθικη.

Σκεφτηκα οτι ισως μονο αν αυτος ο λαος μπολιαζοταν ιδεολογικα αλλα και γονιδιακα απο αλλους λαους θα ηταν ποτε δυνατο να αλλαξει νοοτροπια, να σωθει απο την αυτοκαταστροφη.

Και μετα, στο ιδιο ονειρο, ειδα αυτο τον Πρωθυπουργο αγαλμα, σαν τον Κολοκοτρωνη, κι αυτο με εκανε να σκεφτω, ναι, αν ποτε υπηρχε καποιος τετοιος ηγετης, σιγουρα θα κατηγορουνταν και θα φυλακιζοταν, θα γινοταν ο αποδιοπομπαιος τραγος οπως ο γερος του Μορια.

Ξυπνησα ελπιζοντας, κι οταν συνηλθα, κοιταξα γυρω μου την πραγματικοτητα και σκεφτηκα: "μπα, αυτα δε γινονται, εδω ειναι Ελλαδα, μπουρδελο...."

Ελπιδα

Το διεφθαρμενο συστημα μεσα στο οποιο γεννηθηκα μεγαλωσα και εζησα το μεγαλυτερο μερος της ζωης μου μοιαζει να καταστρεφεται με μια ελεγχομενη εκρηξη που επιχειρουν αναγκαστικα οι πυροτεχνουργοι του συστηματος που το υπεθαλψαν.

Αυτη ειναι η μονη λυση οταν η βομβα εκτιθεται σε κοινη θέα και ο βομβιστης προειδοποιει τηλεφωνικά μια εφημερίδα.

Δεν μπορουμε να περιμενουμε την καθαρση οντας συνενοχοι στη διαφθορά.

Μπορουμε ομως να ελπιζουμε, οτι οι άρχοντες αυτου του κόσμου κάποτε θα φαντάζουν το ίδιο καταπιεστες και ξεπερασμενοι οπως οι βασιλεις και οι αυτοκράτορες μιας άλλης εποχης που μεταλλάχτηκε μεσα απο επαναστασεις και διακηρυξεις ανθρωπινων δικαιωματων.

Ισως ισως πιο συντομα απο οτι πιστευουμε, τη θεση τους να παρουν οι συγχρονοι κατατρεγμενοι ηρωες.

Ομως μέχρι τότε εμεις οι υπολοιποι ταπεινοί και δειλοί κομπαρσοι της ανθρωπινης ιστοριας, μπορούμε μόνο να ελπίζουμε, οτι κάποιοι άλλοι γενναίοι θα σταυρωθουν για χάρη μας.

Αν οι ρουφιάνοι του κόσμου είχαν την συνείδησή του.

Φαντάζεται κανείς κανένα απο τα βολεμένα ανθρωπάκια που δυσκολεύουν τη ζωή των υπολοίπων για  ψίχουλα και μία επωμίδα να κάνουν αυτό που έκανε ο Σνόουντεν που παράτησε μία θέση 200 χιλ. $ ετήσια ακούγοντας τη συνείδησή του?

Η μουσικη μας κανει να βλεπουμε πιο πολλα με κλειστα ματια.

Σενάριο ολογραμματικής συνωμοσίας

Το ότι οι μαύρες τρύπες και ολόκληρο το σύμπαν ή multiverse είναι ένα ολόγραμμα εχει "αποδειχθεί" θεωρητικά με βάση την κβαντομηχανική και τη θεωρία των υπερχορδών.

Σε αυτή την ολογραμματική πραγματικότητα που απ' ότι φαίνεται μόνο θεωρητικά μπορούμε να προσεγγίσουμε επειδή αποτελούμε μέρος της, καμμία πληροφορία δεν χάνεται, αλλα αποθηκεύεται στις παρυφές της που είναι ο ορίζοντας πληροφοριών των μαύρων τρυπών και διατηρείται σαν μορφή ενέργειας ή ύλης που προκύπτει ακόμα και μετά την κατάρρευση και εξαΰλωσή τους.

Με αυτό σαν δεδομένο και την θεωρία της  Περιπλοκής (entanglement) να έχει αποδειχτεί πειραματικά, θα μπορούσε κάποιος να δεί το γιγάντιο πείραμα του CERN σαν μία προσπάθεια να "κρυφοκοιτάξει" σε αυτές τις πληροφορίες.

Πράγματι, καθώς ασκούνται τεράστιες πιέσεις  στα υποατομικά σωματίδια μέσα στον LHC με πεδία και συγκρούσεις μεταξύ τους, δημιουργούνται μικροσκοπικές μαύρες τρύπες με τεράστια, μολονότι, αποθηκευτική χωρητικότητα πληροφοριών.

Ο τεράστιος αυτός αποθηκευτικός αυτός "χώρος"  είναι αθέατος στον εξωτερικό παρατηρητή, αλλα πιθανότατα πάντα πλήρης αλλα και συνεχώς ανανεούμενος καθώς υπόκειται στους ειδικούς υποατομικούς κανόνες της αμετάβλητης ενέργειας, δηλαδή όσα φορτία και να αφαιρέσουμε ή προσθέσουμε σε αυτή το αποτέλεσμα παραμένει το ίδιο.

Ουδεν κρυπτον απο τον ήλιο ειπώθηκε κάποιες χιλιάδες χρόνια πριν και φαίνεται να εμπεριέχει όλη την γνώση που μόλις τώρα ανακαλύπτουμε, μιάς και ο ήλιος είναι αποτέλεσμα αλλα και προπομπός μιάς μαυρης τρύπας.

Μετά απο αυτή την σύντομη εισαγωγή που περιγράφει πάνω-κάτω την κατανόηση της σύγχρονης θεωρητικής φυσικής απο έναν ερασιτέχνη ημιμαθή, επόμενο είναι να υποθέσει κανείς ότι οι ειδικοί επιστήμονες εχουν την διανοητική και τεχνολογική δυνατότητα να χρησιμοποιούν το CERN με στόχους πολύ διαφορετικούς  απο αυτούς που ανακοινώνονται ευρέως.

Γιατί να μην είναι έτσι άλλωστε, σε μία υποθετική ιστορία την οποία ο καθένας μας έχει το δικαίωμα να κατασκευάσει όντας ο ίδιος διαμορφωτής της παγκόσμιας πληροφορίας που επηρεάζει και μόνο με την γέννεση μιάς σκέψης την συμπαντική λειτουργία.

Η τεχνολογία της πληροφορίας που αναπτύχθηκε τις τελευταίες δεκαετίες ίσως ήταν το απαραίτητο βήμα που έπρεπε να κάνουμε ώστε να μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα την κοσμική δομή και την σημασία της πληροφορίας σε αυτή.

Μήπως όμως συνέβη το αντίθετο? Μήπως με την μαζική χρήση και διάδοση της πληροφορικής τεχνολογίας επηρεάσαμε τον τρόπο με τον οποίο μετασχηματίστηκε το σύμπαν μπροστά στα μάτια μας στην πραγματικότητα που αντικρύζουμε μέσα απο τα όργανα παρατήρησης της μικροσκοπικής ύλης?

Αυτό το ερώτημα θα μείνει αναπάντητο νομίζω, μέχρι να συναντήσουμε άλλους πολιτισμούς απο άλλα σημεία του σύμπαντος και συγκρίνουμε τα όργανα παρατήρησής μας, την τεχνολογία μας και την πραγματικότητά μας με την δική τους. Θα έχουν άραγε οι δικές τους έρευνες ακολουθήσει το ίδιο μονοπάτι με το δικό μας, και σε τί είδους κοσμικές θεωρίες θα έχουν οδηγηθεί μέσα απο αυτές?

Πάντως, η εξωφρενική σύμπτωση της δυαδικότητας της δομής του σύμπαντος με την δυαδική μορφή των εργαλείων που χρησιμοποιύμε για την παρατήρησή του, είτε σε υποψίες για την ορθότητα της αντίληψης του κόσμου πρέπει να μας βάλει, είτε στο ακριβώς αντίθετο, την βεβαιότητα ότι έτσι είναι όλα φτιαγμένα. Πάλι δυαδικό δίλλημα με άλλα λόγια, ίσως και η τελική επιβεβαίωση?

Μπορεί όμως, για να επανέλθω στα "μυστικά" σχέδια των επιστημόνων του CERN, η απάντηση να έχει δοθεί πολύ νωρίτερα, και αυτή να είναι το ουσιαστικό αντικείμενο των ερευνών τους.

Κρυφοκοιτάζοντας στις πληροφορίες του σύμπαντος μέσα απο τις υποατομικές υποστάσεις ασταθών δομών που με δυσκολία μπορούν να χαρακτηριστούν αποκλειστικά υλικές ή ενεργειακές, δεν μπορούμε να ξέρουμε τί είδους και τι προέλευσης πληροφορία θα αντικρύζαμε αν ποτέ μπορούσαμε αξιόπιστα να την παρατηρήσουμε.
Μπορεί να είναι το αρχείο που μόλις έσβησε κάποιος απο εμάς απο τον υπολογιστή του, ή ο συνδυασμός quarks που κατέρρευσε στην άλλη άκρη του σύμπαντος ή οι σκέψεις ενός εξωγήινου που θα ζήσει μερικά εκατομμύρια χρόνια στο μέλλον.

Ίσως η χρονομηχανή, η μηχανή τηλεμεταφοράς, η αορατότητα και ότι άλλο μας ακούγεται εξωτικό να είναι θέμα ωρών να εφευρεθεί ή να έχει ήδη κατασκευαστεί -με την συμβατική έννοια του χρόνου σαν γραμμική και μη αναστρέψιμη διάσταση των γεγονότων- .

Οσο συναρπαστικό και να ακούγεται αυτό, ένα είναι σίγουρο, ότι δεν πρόκειται καμμία απο αυτές τις μηχανές να παραχθεί για μαζική κατανάλωση ή να αποκαλυφθεί έστω δημόσια αν πρώτα δεν εξασφαλίσουν αυτοί που έχουν τον υψηλό έλεγχο των ανακαλύψεων την ασφάλεια των συμφερόντων τους.

Αξιωματικά πρέπει να δεχθούμε με βεβαιότητα ότι αυτοί υφίστανται και ότι πράγματι έχουν τον έλεγχο, είτε λέγονται κυβερνήσεις, έιτε μυστικές οργανώσεις, έιτε επιστημονικές ομάδες.

Ετσι, πιθανότατα ποτέ δεν θα μάθουμε τις αλήθειες που θα προκύψουν, ποτέ δεν θα εκλαϊκευτεί η τεχνολογία που ανατρέπει την πραγματικότητα όπως την γνωρίζουμε στο βαθμό που σήμερα έχει εκλαικευτεί η μηχανική και η πληροφορική προς δημόσια κατανάλωση.

Και ο λόγος γι αυτό θα είναι, ότι οι αλήθειες και οι τεχνολογίες που θα προκύψουν  εκμηδενίζουν νομοτελειακά την αξία εκμετάλλευσής τους στην διάσταση και στα μέτρα που αντιλαμβανόμαστε.

Για παράδειγμα μόνο θα αναφέρω την υποθετική ανακάλυψη μιάς μηχανής που θα μπορούσε να επιτρέψει σε κάποιον να δει μόλις μερικά δευτερόλεπτα μπροστά στο μέλλον, ακόμα κι' άν αυτό αφορούσε την περιστασιακή τιμή του ηλεκτρικού φορτίου ενός ηλεκτρονίου.  Η καλύτερη αξιοποίηση μιας τετοιας τεχνολογίας δεν θα ήταν φυσικά  η δημοσιοποίησή της, αλλα  η απόκρυψή της και η χρήση της επιλεκτικά για όφελος μιας περιορισμένης ομάδας.

Ισως πάλι, η δημοσιοποίησή της τελικά, θα σήμαινε την περαιτέρω ανακάλυψη μιάς άλλης μηχανής που θα υπερτερούσε και θα τιθάσσευε τα αποτελέσματα ευρείας χρήσης της προηγούμενης με στόχο το κέρδος στα πλαίσια της νέας πραγματικότητας.
Θυμίζει αυτό, αλήθεια, τα τρέχοντα παραδείγματα κατακερματισμού της τεχνογνωσίας σε εκδόσεις που απελευθερώνονται στρατηγικά υπο μία κυβερνητική -με την έννοια cybernetics - μεθοδολογία συντήρησης της αγοράς.

Είναι λοιπόν η σύγχρονη επιστημονική έρευνα αναπόφευκτα και μία τεχνη υποδούλωσης της μοίρας των μαζών στις τεχνολογικές ικανότητες των λίγων?
Ας μη ξεχνάμε πόσες μεγάλες ιδέες έντεχνα αποσωβήθηκαν ή εξωρραΐστηκαν  προς χάριν του κέρδους (π.χ Leonardo DA Vinci,  Tesla, ακομα και Einstein).

Απ' ότι φαίνεται η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι θετική, με έναν αστερίσκο παραπομπής μόνο. Μία παραπομπή που θα θύμιζε ότι οσες μηχανες φτιάχνουμε και όσα επιτεύγματα αυτές εκπληρώνουν, δεν είναι παρα αντίγραφα, κακέκτυπα μάλιστα μιάς ανώτερης μηχανης, της μηχανής του δημιουργού τους, δηλαδή των ίδιων των ανθρώπων.

Και ίσως το κάθε βήμα περαιτέρω γνώσης μέσα απο την επιστημονική έρευνα θα έπρεπε να μας οδηγούσε σε μία αντίστοιχη έρευνα μέσα μας να βρούμε το κρυμμένο , χαμένο ή εν υπνώσει αρχέτυπό της.

Αυτη η δευτερεύουσα αλλα πρώτης προτεραιότητας ερευνα δεν απαιτεί ούτε τεράστιους επιταχυντές σωματιδίων, ούτε ακριβά όργανα μετρήσεων, παρα μόνο την αυτο-αντίληψη της πραγματικής αιτίας της ζωής μας, της ύπαρξής μας.

Αυτό αναπόφευκτα θα οδηγούσε αν όχι σε μία αποκαλυπτική διαδικασία μιας νέας αυτο-συνείδησης  μέσα σε ένα νέο κόσμο, σίγουρα σε έναν έσωθεν επαναστατικό μετασχηματισμό μας, μία ιδεατή απαρχή επαναφοράς μας σε μία κατάσταση ύπαρξης που μόνο βιβλικά μπορούμε να ατενίζουμε σήμερα, όπως την περίοδο πριν καταναλώσουμε αλόγιστα τους καρπούς του δένδρου της γνώσης.

Ισως ο αιώνας που διανύουμε αφού αποτελειώσει το έργο της απαξίωσης της ύλης και της κτήσης της, να ανοίξει διάπλατα το δρόμο της αξίωσης του πνεύματος και της κτίσης του.

Ισως έχουμε βρεί το "cheat sheet" της λειτουργίας του σύμπαντος έχοντας αγγίξει το παράδοξο της Περιπλοκής, ή όποιο άλλο οριακό σημείο παραδοξότητας  πίσω απο το οποίο κρύβεται η αδυναμία του υποτιθέμενου θεού, του κτήτορα, του δημιουργού, του εαυτού μας, να εξαφανίσει απο τις παρυφές του σύμπαντος τα μυστικά του.

Bitcoincracy

Διαβάζοντας τα στοιχεία των συναλλαγών Bitcoin Απριλίου ένα πράγμα μου'ρχεται στο νου, το Internet του 1993.

Τότε, λίγοι μόνο ασχολούνταν και ελάχιστοι γνώριζαν την ύπαρξή του. Αν ρωτούσες τότε κάποιον ποια κατα τη γνώμη του θα ήταν η πλατφόρμα δικτύωσης του μέλλοντος, πιθανοτερο θα ήταν να σου έλεγε το Teletext.

Το Internet του 1993 ήταν εντελώς διαφορετικό απο το σημερινό. Όχι μόνο τεχνικά -κάτι που ουσιαστικά μόνο πρόσφατα άλλαξε με το IPV6 για οσους  γνωρίζουν- αλλα και αναφορικα με τους κανονες συμπεριφοράς ή αλλιώς nettiquette που έγινε ιστορία μετά την έλευση των εταιρειών.

Οι εταιρείες άλλαξαν τους κανόνες του παιχνιδιού προς όφελός του φυσικά, μετατρέποντας πλέον κάθε "κλικ" σε δολλάρια.
Κάτι τέτοιο φαίνεται να συμβαίνει τώρα και με το Βitcoin, το εναλλακτικό νόμισμα που γεννήθηκε πριν λίγα χρόνια με στόχο να δημιουργήσει μία οικονομία κλίμακας απευθείας συναλλαγών μεταξύ πωλητή και αγοραστή στο διαδίκτυο αλλα και στον "πραγματικο" κόσμο -αν και  σημερα αυτη η διαφορά μοιάζει να έχει εκλείψει-.

Με ένα δισεκατομμύριο συναλλαγές του bitcoin έναντι δολλαρίου και άλλων νομισμάτων παρότι δομικά το νέο αυτό νόμισμα είναι αδύνατο να καννιβαλιστεί απο κεντρικούς οργανισμούς, νομιζω έχει ήδη κινήσει το ενδιαφέρον τους και θεωρώ την επόμενη κίνησή τους αναμενόμενη αν όχι προβλέψιμη.

Η αντιμετώπισή του απο τα φερέφωνα των τραπεζικών οργανισμών, δηλαδη τις επίσημες κυβερνήσεις μέσω των αστυνομικών και άλλων φανερών και αφανών υπηρεσιών το προδίδει αυτό.
Κατηγορώντας το σαν νόμισμα του υπόκοσμου και συνδέοντάς το με την διακίνηση ναρκωτικών , παιδικής πορνογραφίας (άστοχη έκφραση κατα τη γνώμη μου καθως αδικειται ακόμα και η λεξη πορνογραφια), τρομοκρατικών κεφαλαίων και οτι άλλου με επαχθές αντίκτυπο στη κοινή γνώμη  όπως συνέβη και με το ίδιο το Internet πριν την έλευση σε αυτό των εταιρειών, μοιάζουν να είναι ένα βήμα απο την ανακοίνωση εξαγνισμού του και ένταξής του στο τρέχον οικονομικό μοντέλο.
Δηλαδή την φορολόγηση, τον τοκισμό και τον πληθωρισμό.

Πόσο εύκολο είναι όμως αυτό να συμβεί σε ένα νόμισμα σαν το Bitcoin που η ανταλλακτική του αξία βασίζεται στην  κρυπτογραφημένη αλγοριθμική "εξώρυξή"  επεξεργαστικής ισχύος?
Αδύνατο, αν εξετάσει κανείς τη φιλοσοφία κατασκευής του νομίσματος.

Ομως υπάρχει μία αχίλλειος πτέρνα και σε αυτό, η απαξίωσή του. Και ο πρόσφατος εκπληκτικός όγκος των συναλλαγών Bitcoin έχει διττή ερμηνεία.

Απο τη μία καταδεικνύει μεσα απο την αέναη ανάγκη του συμβατικού νομισματικού κεφαλαίου να ανακαλύπτει ασφαλή καταφύγια την αναγνώριση του Bitcoin σαν υποσχόμενο εναλλακτικό μέσο συναλλαγών, απο την άλλη παρατηρώντας τις χαώδεις διακυμάνσεις συναλλαγών του έναντι του δολλαρίου μέσα σε ώρες (απο $20 σε $200) διαπιστώνει κανείς ότι θα έιναι δύσκολο η φιλοσοφική βάση του Bitcoin να διατηρηθεί αλώβητη και να διατηρηθεί η υπόστασή του σαν νόμισμα και όχι σαν επενδυτικό προϊόν ευάλωτο σε κερδοσκοπικές μανούβρες που μπορούν να προκληθούν απο τραπεζικούς οργανισμούς.

Το bitcoin είναι η νομισματική έκφραση της αλλαγής αξιών στον πλανήτη που συμβαίνει στις μέρες μας σε όλους τους τομείς.
Παρακινεί την επανεξέταση του όρου συναλλαγή , κάτι πάνω στο οποίο βασίζεται το τρέχον οικονομικό μοντέλο, κάνει τον καθένα απο εμας να σκεφτεί αν οι δεδομένες και κατεστημένες αντιλήψεις που κληρονομήσαμε και υιοθετήσαμε σαν βέλτιστες , όπως η φορολογία -υποτίθεται έναντι κοινωνικών παροχών-, ο τοκισμός -σαν προυποθεση της θεάρεστης αποταμίευσης-, η ίδια η έννοια της ιδιοκτησίας -ίσως ο πιο "πιασιάρικος" όρος για την εκμετάλλευση των ανθρώπινων και φυσικών πόρων κεντρικά-, της εργασίας σαν έννοια αναφορικά με τον βιοπορισμό και την δημιουργία.

Είναι ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε την εξέλιξη άλλης μιάς επανάστασης και τον τελικό νικητή.

Μη ξεχνάμε άλλωστε, τα εκατομμυρια χιλιομετρα υποβρυχιων οπτικων ινων και καλωδιων, οι δορυφοροι, οι κεραίες, ακομα και οι ιδιες οι συσκευες επικοινωνίας και δικτύωσης που αγοράζουμε οχι τυχαία σε εξευτελιστικες για την τεχνολογια που παρεχουν τιμες, ανήκουν σε εταιρείες σφιχταγκαλιασμένες παντού στον κόσμο με τις κυβερνήσεις πάνω σε ιδιαίτερους νόμους επενδεδυμένες πάντα με τον όρο "εθνική ασφάλεια" ...

BTW το BTC πορτοφολι μου ;) 1E8zWSCa4CNg7LkiXuzTRodytG2dL4V6W